ΛΙΓΟ πριν αγγίξουμε τα 200 χρόνια μιας επανάστασης που ξεκίνησε από Έλληνες οι οποίοι δεν είχαν κράτος και ξεσηκώθηκαν μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς να αποκτήσουν,

ΛΙΓΟ πριν – για μια ακόμη φορά- βγούμε στις πλατείες, στις λεωφόρους και στις αίθουσες να υμνήσουμε αυτό το γεγονός που έγινε αιτία παγκόσμιου θαυμασμού  και συγκίνησης,

ΕΝΑΣ εχθρός εμφανίζεται εναντίον όλου του πλανήτη αναμετρώντας αντοχές, θνησιμότητες, επιστήμη, συμπεριφορές λαών και τους  υποχρεώνει  αντί να πάρουν καριοφίλι να τον πολεμήσουν,  να μείνουν στις εστίες τους.

ΑΥΤΗ τη φορά ο εχθρός είναι ύπουλος και παραπέμπει  σε εικόνες αλήστου μνήμης όπου ο κόσμος πέθαινε απομονωμένος χωρίς την «πολυτέλεια» να οδηγηθεί στην τελευταία του κατοικία εν μέσω συγγενών και κυρίως μέσα σε  φέρετρο.

ΚΑΙ σήμερα υπάρχουν κράτη που δεν  έχουν φέρετρα να θάψουν τους νεκρούς τους.

Ο εορτασμός της επετείου των 199 χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης- που είναι ένα μεγάλο στοίχημα για κάθε θεσμό που επιθυμεί να τιμήσει αυτό το ευρωπαϊκό και διεθνές γεγονός το οποίο οδήγησε για πρώτη φορά στην ίδρυση ενός εθνικού κράτους στη Νοτιανατολική  Ευρώπη και μάλιστα με απόσχιση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία-  φέτος ακυρώνεται.

Ο εορτασμός της εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου με τις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις  δεν θα πραγματοποιηθεί στην προσπάθεια αποφυγής της εξάπλωσης του Κοροναϊού στην Χώρα μας.

ΟΙ δοξολογίες και οι πανηγυρικοί της Ημέρας δίνουν σκυτάλη στην τηλεόραση.

ΤΑ Ηλεκτρονικά Μέσα, σ αυτόν τον πόλεμο, θριαμβεύουν στο ρυθμό της ανθρώπινης επικοινωνίας.

ΚΑΙ το αξιοθαύμαστο; Ένα  μικρό μήνυμα σε  όλο το διαδίκτυο (φωτο) μέσα σε 26 λέξεις, αποκαλύπτει το νόημα «του θαυμαστού γένους των Ελλήνων».

ΑΦΟΥ δεν μπορούμε να τιμήσουμε τους αγώνες των προγόνων μας όπως ξέρουμε, «τραντάζουμε» σήμερα- σαν ελεύθεροι πολιορκημένοι – «την Ελλάδα» αναρτώντας την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια μας. Που πάει να πει/ σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή/ βαστάω γερά, κρατάω καλά..»

ΟΙ Έλληνες, στην επανάσταση του 1821 μπήκαν σε πόλεμο πατώντας πάνω σε μια αβέβαιη έκβαση, πάντα με την ελπίδα της νίκης με ψυχή βαθιά.

ΤΟ 1821 σηματοδοτούσε μια λέξη μοναχά: «Ελευθερία»!

ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ οι γενναίοι τις σημαίες της Επανάστασης φώναζαν στον Τούρκο εχθρό , «Ελευθερία ή Θάνατος» και αυτό έγινε το εθνικό μας σύνθημα .

ΣΗΜΕΡΑ, ο αόρατος εχθρός επιτρέπει να ανεμίζουμε την ελληνική σημαία της ομοψυχίας στα μπαλκόνια και στο διαδίκτυο φωνάζοντας «ή Μένουμε Σπίτι ή Θάνατος».

ΈΤΣΙ, ενώ το «κρυφό σχολειό» που επί τουρκοκρατίας «μάζευε»  μυστικά ιερείς με παιδιά σε νυχτερινά μαθήματα για να μάθουν γραφή και ανάγνωση- μιας και η Οθωμανική Αυτοκρατορία απαγόρευε την εκπαίδευση των υπόδουλων Ελλήνων-  σήμερα ο εχθρός επιβάλλει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση στα μαθήματα (μέσω Ιντερνέτ) σε σχολεία και πανεπιστήμια.

ΑΝ κανείς προσπαθήσει  να βρει κοινά χαρακτηριστικά στις όποιες παραμέτρους,  παραδόξως, θα αναγνωρίσει καίρια σημεία.

ΜΠΟΡΕΙ η επανάσταση του 1821 να άρχισε μεθοδευμένα με γνώμονα την Ελευθερία και την προτροπή και δράση μιας εκλεκτής ομάδας προυχόντων, λογίων και  ενόπλων που βγήκαν στα βουνά υπηρετώντας  με προσήλωση και στρατηγική τον στόχο μέχρι την νίκη,

ΜΠΟΡΕΙ -σε αντίθεση με τα παραπάνω- σήμερα ο εχθρός να είναι αόρατος και να μας αιφνιδίασε, αλλά η αντίσταση και ο αγώνας καθοδηγείται επίσης από μια μεγάλη ομάδα εκλεκτών οι οποίοι  ως άλλη «Φιλική Εταιρεία» προπορεύονται  και  καθοδηγούν τον αγώνα.

ΌΠΩΣ στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι Φιλικοί που δεν ήταν όλοι ίσοι καθώς υπήρχε ο ηγετικός πυρήνας, πολιτικές, στρατιωτικές, θρησκευτικές βαθμίδες αλλά και  βαθμίδες απλών ανθρώπων που εκτελούσαν αποφάσεις έτσι ώστε αυτή η μυστική -λόγω των συνθηκών- επαναστατική οργάνωση να κατορθώσει  να ενημερώσει και να κατευθύνει την επανάσταση του Γένους με σκοπό να στεφθεί με επιτυχία η δημιουργία  ανεξάρτητου ελληνικού κράτους,

ΕΤΣΙ και σήμερα φανερά και με σθένος, Επιστήμονες Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής, Ερευνητές και  Αναλυτές  αποτελεσμάτων εξάρσεων επιδημιών, πολιτική ηγεσία, φαρμακοποιοί, νοσοκόμοι, υπάλληλοι νοσοκομείων, Σώματα Ασφαλείας και άλλοι που μάχονται στην πρώτη γραμμή,  με γενναιότητα ηρώων, δίνουν μάχη προσπαθώντας να κρατήσουν υψηλά το ηθικό φρόνημα του λαού προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της νίκης ενάντια στον αόρατο εχθρό.

ΌΛΟΙ τους αυτήν την ώρα  αγωνίζονται  για την ίδια ιδέα του τότε, που έχει όμως άλλα χαρακτηριστικά.

ΠΟΛΕΜΟΥΝ και πάλι για την «Ελευθερία!»   Να επανέλθει η κανονική ζωή στους Έλληνες.

ΈΝΑ ακόμη κοινό στοιχείο είναι η διέξοδος των τραγουδιών.

Η εμψύχωση στις τραγικές συγκυρίες.

ΌΠΩΣ τότε που το διασωσμένο Ανθολόγιο των κλέφτικων τραγουδιών, είναι μια απόδειξη των επαναστατημένων ελλήνων να κρατηθούν στα δύσκολα,  έτσι και σήμερα .

ΜΕΣΩ των τραγουδιών και της μουσικής οι γειτονιές, οι πολυκατοικίες, οι  διάφορες συνοικίες και τα χωριά της Ελλάδας ζωντανεύουν τραγουδώντας τον φόβο του Κοροναϊού.

ΣΕ αυτή τη μάχη το παρήγορο είναι ότι δεν υπάρχει ο άμετρος διχασμός.

ΕΚΕΙΝΟΣ ο  εμφύλιος σπαραγμός που ξέσπασε για ιδιοτελείς λόγους και έθεσε, σε κίνδυνο την επιτυχία της Επανάστασης.

ΜΠΟΡΕΙ σήμερα να υπάρχουν ελάχιστες αποκλίνουσες ανθρώπων που αρέσκονται στα fake news, άλλοι οι οποίοι ειρωνεύονται τις συστάσεις περί προφύλαξης , εκείνοι που αντιδρούν στην επιβολή του μέτρου «Μένουμε Σπίτι»  αλλά  η γενική εικόνα  δείχνει έστω και σταδιακά, πειθαρχία.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ βεβαίως καθώς τα πλάνα από όλο τον κόσμο που προβάλλουν τους νεκρούς  και τους  καταγεγραμμένους τρομακτικούς αριθμούς νοσούντων,  δεν αστειεύονται για τσάμπα μαγκιές.

Ο κοινός εχθρός  ενώνει .  Γιατί παράλληλα με τον κοροναϊό, η αιώνια τουρκική απειλή  καραδοκεί και πάλι στα σύνορα.

ΤΟΥΤΗ η εθνική επέτειος, μας βρίσκει με πολλά ανοιχτά μέτωπα.

ΤΟ ελληνικό κράτος που μετρά στο παρά ένα, 200 χρόνια, καλείται να αντιμετωπίσει  τέσσερις βόμβες.

ΠΑΝΔΗΜΙΑ Κοροναϊού, τον Ερντογάν, το Μεταναστευτικό  και την οικονομική  κατάρρευση .

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για βόμβες με απρόβλεπτες συνέπειες και όπλα την αντιμετώπισή τους με σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

ΩΣΤΟΣΟ,  ο  σημερινός εχθρός απεχθάνεται την ανθρώπινη επαφή.

ΘΕΤΕΙ τον έρωτα σε καραντίνα.

ΕΔΩ σαφώς διαφοροποιούνται οι συντεταγμένες του 1821 με το 2020.

ΆΛΛΟ ο έρωτας στα χρόνια της Επανάστασης , άλλο ο έρωτας στα χρόνια του Κοροναϊού.

ΜΠΟΡΕΙ οι πρόγονοί μας ανάμεσα σε σίδερο και φωτιά να ζούσαν ιστορικούς έρωτες, τούτος εδώ ο εχθρός είναι ορκισμένος εχθρός του έρωτα.

Η πανδημία σκόρπισε σε ολόκληρο τον πλανήτη το φόβο του θανάτου δια της επαφής.

ΟΙ ιστορικοί του μέλλοντος δεν θα έχουν να διηγηθούν συνταρακτικές ερωτικές ιστορίες  μέσα στο καμίνι του πολέμου.

ΓΙΑ τα σαρκικά πάθη των προγόνων στα χρόνια της επανάστασης έχουμε πολλά να εξιστορήσουμε.

ΓΙΑΤΙ η απειλή του θανάτου και η αβεβαιότητα για το προσδόκιµο της ζωής ήταν διαρκείς και επί μακρόν.

ΈΤΣΙ έχουμε να  πούμε για τη αθέατη πλευρά του 1821- μιας και η φωτεινή με τα ηρωικά κατορθώματα των αγωνιστών και  τις θυσίες εκείνων που έδωσαν το αίμα τους,- είναι γνωστή.

ΑΣ μνημονεύσουμε λοιπόν και την άλλη πλευρά του Παπαφλέσσα που  γλεντοκοπούσε µε γυναίκες.

ΑΣ θυμηθούμε το Σουλιώτη πρωθυπουργό Κίτσο Τζαβέλλα που παντρεύτηκε την ερωµένη του κυρα-Βασιλική αφού προηγουµένως είχε κάνει μαζί  της ένα παιδί , αλλά και τον οπλαρχηγό Κυριακούλη Μαυροµιχάλη που  δεν αποχωριζόταν ποτέ τη Σάβαινα, τη Σπαρτιάτισσα ερωµένη του.

ΑΣ θυμηθούμε τον οπλαρχηγό Μάρκο Μπότσαρη που  αρνήθηκε να δώσει την κόρη του στον ανιψιό του πρώτου προέδρου των ΗΠΑ, Τζορτζ Ουάσιγκτον,  αλλά και τον αρχιστράτηγο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη που  απέκτησε νόθο παιδί µε µια πρώην καλόγρια.

ΝΑ μη ξεχάσουμε και τον Βάσο Μαυροβουνιώτη πάλαι ποτέ ληστή, ο οποίος ερωτεύτηκε την  εκθαμβωτική 16χρονη Ελέγκω, -παντρεμένη  µε τον προεστό και πρόξενο της Γαλλίας Μιχαήλ-Τζώρτζη Πάγκαλο- και την έκλεψε, τη μετέφερε στην Άνδρο και την έκλεισε στον πετρόκτιστο πύργο του Γιαννούλη, βάζοντας μάλιστα φρουρούς στις εισόδους.

ΑΥΤΑ και άλλα πολλά ερωτικά συνέβησαν τότε που  ο εθνικοαπελευθερωτικός  Αγώνας κράτησε εννέα χρόνια  και είχε ανάγκη όπως όλοι οι αγώνες την ανθρώπινη και ερωτική επαφή.

ΣΗΜΕΡΑ  ο εχθρός επιβάλλει στους ανθρώπους να είναι ανέραστοι.

ΠΟΙΟΣ το περίμενε  ότι όταν έγραφε ο Γκαρσία Μαρκές το μυθιστόρημα «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» όπου ο κρυφός έρωτας της Φερμίνα και του Φλορεντίνο διακοπτόταν βίαια εξαιτίας του πάνδημου ιού της χολέρας  ότι τώρα, εξαιτίας του πάνδημου Κοροναϊού, ουδείς τολμά σε παρακινδυνευμένες πράξεις.

ΤΟ μήνυμα είναι άκρως δεσμευτικό:  Ο κοροναϊός γίνεται ο απόλυτος πνιγέας  κάθε κοινωνικής δραστηριότητας.

ΠΟΙΟΣ το περίμενε ότι κάθε επαφή θα γινόταν αποθησαύρισμα.

ΌΜΩΣ, η παράπλευρη απώλεια είναι η βαναυσότητα της απομάκρυνσης.

ΤΑ δρακόντεια μέτρα που ακολουθούν πλέον οι κυβερνήσεις είναι μια ξεκάθαρη προτροπή στην απομάκρυνση.

«ΣΤΑΣΟΥ μακριά από τον άλλο. Δες τον σαν πιθανό φορέα  του ιού».

ΤΟ γύρο του διαδικτύου κάνουν εικόνες που καταγράφουν να τελούνται γάμοι σε εκκλησία μέσω υπολογιστή.

ΖΕΥΓΑΡΙΑ να φιλιούνται πίσω από το τζάμι.

ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ η φωτογραφία γέροντα ο οποίος πήγε έξω από το γηροκομείο κρατώντας μια αυτοσχέδια πινακίδα που έγραφε “67 χρόνια τώρα σ’ αγαπώ και συνεχίζω. Χαρούμενη επέτειο” ενώ η αγαπημένη του τον χαιρετούσε στέλνοντάς του  φιλιά από το παράθυρό της.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ και το video ζευγαριού νέων από την Αλεξανδρούπολη οι οποίοι πέρασαν βέρα με γάντια και αντισηπτικά στο δημαρχείο με τη νύφη να λέει «Βάλαμε τα γαντάκια μας. Βάλαμε τις μάσκες μας και πήγαμε για το πάρτι…η ζωή δεν σταματάει. Συνεχίζεται. Προσέχουμε για να έχουμε» ενώ το γαμήλιο πάρτι περιελάμβανε τη νύφη, τον γαμπρό και τους δύο κουμπάρους.

ΑΥΤΑ έχουν οι πόλεμοι παντός είδους.

ΟΙ  πολιορκητικοί, οι  ιεροί, οι σύγχρονοι πόλεμοι χαρακωμάτων, οι  ηλεκτρονικοί, οι  αστραπιαίοι, οι  βιολογικοί, οι  χημικοί, οι ατομικοί, οι του οικονομικού αποκλεισμού.

ΦΕΡΝΟΥΝ δυστυχία και φρίκη. Φτώχεια και πόνο.

ΚΑΙ τότε και τώρα ο αγωνιζόμενος έλληνας δεν έχει να χάσει τίποτε άλλο από τις αλυσίδες του απέναντι σε ένα κατακτητή που για την ώρα διαχειρίζεται την τύχη του.

ΓΙ’ αυτό και τη σημερινή μάχη πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως «ύστατη μάχη»!

ΜΕ ομόνοια και ατομική ευθύνη.

ΣΑΝ φυλακτό πρέπει να κρατήσουμε αυτές τις δύσκολες ώρες τα λόγια του έλληνα γιατρού του νοσοκομείου του Μπέργκαμο, Γιώργου Γιούργου, που  αποκαλύπτει ζοφερές εικόνες από τη νοσηλεία ασθενών  στην Ιταλία υπογραμμίζοντας ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας μας δεν έχει την υποδομή της Ιταλίας και τρέμει στην ιδέα να δει την πατρίδα του να περάσει όσα βιώνει ο ίδιος και η ιταλική κοινωνία.

«Η Ελλάδα δεν έχει την υποδομή της Ιταλίας. Δεν είναι υποτιμητικό να το παραδεχτούμε.

ΟΙ νεκροί μπαίνουν σε σακούλες, θάβονται ή καίγονται με συνοπτικές διαδικασίες.

ΧΑΝΟΝΤΑΙ άνθρωποι υγιείς μέσα σε ώρες.

ΕΓΩ και οι συνάδελφοί μου έχουμε υποκαταστήσει το Θεό.

 ΖΗΤΩ συγγνώμη αλλά δεν είναι βλασφημία αυτό που λέω. Έτσι αισθάνομαι.

ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ μέσα στο θάλαμο και μέσα σε δευτερόλεπτα πρέπει να αποφασίσουμε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει αφού προηγουμένως διαπιστώσουμε πως ο ασθενής “έφτασε” και δε μπορεί να γυρίσει πίσω..

ΞΕΡΕΤΕ πολύ καλά πως είμαι πολέμιος της αρνητικής δημοσιότητας και του πανικού.

ΜΕΤΑ τα όσα βιώνουμε σας λέω με βεβαιότητα πως πρέπει να πάρετε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να περιοριστεί το κακό.

ΕΑΝ η Ελλάδα γίνει Ιταλία δεν θα αντέξει τις επιπτώσεις και δεν αναφέρομαι μόνο στους θανάτους, αλλά και στις επιπτώσεις στην οικονομία, στην κοινωνία, στον τουρισμό, στο σύστημα υγείας, παντού.

ΚΑΙ σας το λέω ενώ ο αδελφός μου εργάζεται στην Ελλάδα και η οικογένειά μου είναι στην Κέρκυρα.

ΕΦΑΡΜΟΣΤΕ τις συμβουλές των ειδικών, μη λογαριάζετε το πράγματι μεγάλο κόστος της εφαρμογής των μέτρων αλλιώς η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη και ανυπολόγιστη σε όλα τα επίπεδα».

ΕΠΟΜΕΝΩΣ καλούμαστε να διαχειριστούμε μια ασυνήθιστη κατάσταση, και είναι άγνωστο το πώς θα εξελιχθεί. και πόσο θα επηρεάσει όλα όσα μέχρι σήμερα θεωρούμε δεδομένα.

ΤΟ μόνο βέβαιο είναι ότι εκατοντάδες ερευνητές και χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο εργάζονται επίμονα, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους για να βγούμε το συντομότερο και με τις λιγότερες απώλειες από αυτή την κατάσταση.

ΑΥΤΟ δεν σημαίνει, ότι οι υπόλοιποι πρέπει να μένουμε απλοί θεατές.

Ο καθένας από εμάς,  μπορεί να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί.

Ο αυτοπεριορισμός μας είναι μια πράξη ευθύνης τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και απέναντι στον συνάνθρωπό μας.

ΣΕ τέτοιες συνθήκες οφείλουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε φορείς του ιού, ακόμα και αν δεν είμαστε.

Ο πιθανότερος τρόπος να προσβληθεί μια υγιής τοπική κοινότητα είναι επειδή κάποιος άνθρωπος, είτε λόγω ελλιπούς ενημέρωσης, είτε λόγω έπαρσης, είτε λόγω μειωμένης κριτικής ικανότητας, θα ξεφύγει από τον κανόνα και θα γίνει η αιτία για τη διάδοση του ιού…

ΟΙ «καραβιές» με επισκέπτες στα νησιά είναι αποκοτιά. Και για τους ίδιους και για τους μόνιμους κατοίκους καθώς δεν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης περιστατικών.

ΔΕΝ ζούμε διακοπές. Έναν εφιάλτη ζούμε!

ΕΙΝΑΙ βέβαιο ότι η κρίση αυτή, όπως όλες οι παρόμοιες κρίσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας, θα ξεπεραστεί και η ζωή θα επανέλθει στους κανονικούς της ρυθμούς.

ΤΟ θέμα είναι να νικηθεί ο ιός με τον λιγότερο επώδυνο τρόπο για όλους μας.

ΚΑΙ ας σκεφτούμε ότι κάθε αγώνας, κάθε επανάσταση αποτελεί μια ευκαιρία να σκεφτούμε, να αναστοχαστούμε  και να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους μας.

ΜΙΑ ευκαιρία να συνδράμουμε, να κάνουμε την θεωρία, πράξη, να νοιαστούμε, να σεβαστούμε τον άνθρωπο, την επιστήμη και τους θεσμούς, αλλά κυρίως να καταλάβουμε πόσο ευαίσθητη, ευπαθής, ευάλωτη και πολύτιμη είναι η ζωή.