Ένα αίτημα πολλών ετών για γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό διατυπώνει για πρώτη φορά η πρώην διευθύντρια του ΓΕΛ Ειρήνη Δράκου από τη θέση της προέδρου της Σχολικής Επιτροπής του Δήμου, προσπαθώντας να εκκινήσει τη διαδικασία για ίδρυση Καλλιτεχνικού – Μουσικού Λυκείου στη Σύρο.

Έχοντας διανύσει πάνω 40 χρόνια στον τομέα της εκπαίδευσης και διεκπεραιώσει δεκάδες εκπαιδευτικά προγράμματα ως πρώην δ/ντρια του ΓΕΛ, με αφορμή την μουσικοθεατρική παράσταση που έλαβε χώρα στις αρχές του Μαΐου από το αντίστοιχο Μουσικό Λύκειο του Πειραιά, διατυπώσατε μια πολλή ενδιαφέρουσα πρόταση για ίδρυση Καλλιτεχνικού Λυκείου στη Σύρο. Τι προϋποθέτει αυτή η πρόταση και πώς μπορεί να πάρει σάρκα και οστά;

Ναι, μίλησα για Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο-Λύκειο γιατί το θεωρώ πιο ολοκληρωμένο ως ιδέα από το Μουσικό που μας ήρθε. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 5 τέτοια αντίστοιχα σε όλη την Ελλάδα. Περιλαμβάνουν στη δομή τους όλο το πρόγραμμα των μαθημάτων ενός συνηθισμένου Γυμνασίου-Λυκείου, συν τις κατευθύνσεις που θέλει να πάρει ο καθένας: μουσική, χορός, εικαστικά μαθήματα, κινηματογράφος και θέατρο. Όλα αυτά θεωρώ ότι αποτελούν κομμάτι ή πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαίδευσης  ενός νέου ανθρώπου.

Αυτό δεν σημαίνει ότι περιμένω όλοι να προκύψουν ηθοποιοί, μουσικοί ή καλλιτέχνες όχι αλλά σε αυτή την ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν, και εκπαιδεύονται να κατανοούν πολλές γλώσσες, όπως τη γλώσσα του κινηματογράφου, του θεάτρου, της μουσικής και μπορεί να γίνουν φίλοι της τέχνης.

Είναι ένα σχολείο που έχει 8 ώρες μάθημα κάτι που σημαίνει ότι τα παιδιά και οι γονείς πρέπει να είναι πιο αποφασισμένοι. Επομένως, πρέπει να μάθουν να οργανώνουν τον χρόνο τους και να συνεργάζονται.

Πιστεύετε ότι υπάρχει η «πρώτη ύλη» που θα μπορούσε να πλαισιώσει αυτό το όραμα;

Σίγουρα υπάρχει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Κάποτε δεν μιλούσαμε για το ρεμπέτικο, ενώ αυτή τη στιγμή υπάρχουν σχολές στο νησί. Από την άλλη, υπάρχει η παραδοσιακή νησιώτικη μουσική που εκφράζεται – μεταξύ άλλων – και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του Φοίνικα. Από την άλλη είναι το Λύκειο Ελληνίδων που είναι θεματοφύλακας αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν βγει και «θυγατρικές», αν θες, του Λυκείου από παλιά στελέχη που έκαναν τις δικές τους σχολές . Το άλλο βασικό είναι ότι οι γονείς εδώ έχουν μεγάλη αγωνία τα παιδιά τους να κάνουνε πράγματα και τα διευκολύνουνε.

Ποιοι φορείς χρειάζεται για να πάρουν αυτή την πρωτοβουλία;

Πέρα από την περίοδο ζύμωσης και ανταλλαγής ιδεών που χρειάζεται από τους πολίτες, η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας θα κάνει τη σχετική πρόταση προς το Δημοτικό Συμβούλιο και, αν αποφασίσει θετικά, τότε αυτό θα κάνει αντίστοιχη αίτηση προς το Υπουργείο Παιδείας. Από κει και μετά θα λειτουργήσει ως μοχλός η αρμόδια Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η οποία και θα διαμορφώσει την πρόταση προς την ΔΕΠΕ. Από κει και μετά ένας ολοκληρωμένος φάκελος θα πάει προς το Υπουργείο Παιδείας. Προφανώς χρειάζεται πολιτική βούληση και στήριξη γιατί τα πάντα σήμερα μεταφράζονται σε οικονομικά στοιχεία, δηλαδή τι έχω να κερδίσω από αυτήν την ιστορία. Εάν δεν φτάνει, ωστόσο, το γεγονός ότι τα παιδιά αυτού του τόπου εκπαιδεύονται, μορφώνονται σφαιρικά και δημιουργούν υποδομή για το μέλλον και το βλέπουν καθαρά οικονομίστικα, νομίζω ότι έχουμε αποτύχει όλοι μαζί!

Δεν είναι δύσκολα πράγματα, αρκεί να τα βάλουμε στο μυαλό μας και να τα κυνηγήσουμε με σύστημα. Και μιλάω γι’ αυτά τα πράγματα γιατί είναι αυτά που ξέρω, αυτά που σπούδασα, αυτά που υπηρέτησα.

Πιο παλιά, θυμάμαι, είχε γίνει από πολίτες ένα αίτημα για Μουσικό Σχολείο αλλά δεν είχε υποστηριχθεί, δεν ήταν έτοιμοι οι καιροί τότε. Τώρα, όμως, έχουν αλλάξει οι καιροί, το αίτημα έχει γίνει πιο ώριμο και επιπλέον υπάρχουν σήμερα και εκπαιδευτικοί και διοικητικοί της Δευτεροβάθμιας που έχουν πιστέψει σε αυτό το όραμα και είναι πρόθυμοι να πράξουν τα δέοντα.