Καθηλωτική η ερμηνεία του ηθοποιού Θανάση Παπαγεωργίου στο ρόλο του πατριάρχη του Ρεμπέτικου, συριανού, Μάρκου Βαμβακάρη, στην παράσταση «Εγώ, ο Μάρκος Βαμβακάρης» η οποία θα συνεχίσει να ανεβαίνει  στο θέατρο Απόλλων έως και την Δευτέρα 1 Ιουλίου.

Η πλοκή της αποπνέει έντονα την αίσθηση ενός καλοδουλεμένου ντοκιμαντέρ, κάτι στο οποίο συμβάλει και η προβολή αρχειακού υλικού κατά την διάρκεια της ροής της.

Το σκηνικό λιτό και απλό, ωστόσο αφάνταστα γοητευτικό και νοσταλγικό. Ένα τραπέζι και δύο καρέκλες καφενείου, ένα μπαλκόνιι με λουλούδια, ένα κλουβί , και ένας τοίχος που πάνω του προβάλλεται ένα κομμάτι ανεκτίμητης αρχειακής αξίας από τη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας. Ο φωτισμός, διακριτικός, ενίοτε σκοτεινός, συμβάλει στη δημιουργία της συναισθηματικής φόρτισης του θεατή.

Στην συγκεκριμένη παράσταση δεν καταβάλλεται  μοναχά η προσπάθεια μιας απλής περιγραφής της ταραχώδους και δύσκολης ζωής του μεγάλου συριανού συνθέτη, καθώς κάτι τέτοιο ενδεχόμενα θα συντελούσε στην προβολή μιας μονότονης πλοκής η οποία θα κούραζε τον θεατή  λόγω των μακρόσυρτων αφηγήσεων .

Στόχος της είναι να καταδειχτεί παράλληλα μια περίοδος της Ελλάδας που προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τα χιλιάδες προβλήματα που είχαν προκύψει από την πολιτική αστάθεια και το παιχνίδι που έπαιζαν εις βάρος της οι μεγάλες δυνάμεις. Η ζωή του Μάρκου προσφέρεται για κάτι τέτοιο, αφού όντας γεννημένος στα 1905 πέρασαν από πάνω του τα σημαντικότερα γεγονότα μιας εβδομηκονταετίας που περιλάμβανε δύο παγκόσμιους πολέμους, δύο δικτατορίες, την Κατοχή, τον εμφύλιο, την μεγάλη καταστροφή του 1922 και το μεγάλο κύμα της προσφυγιάς, που επίσης σφράγισε την εξέλιξη της Ελλάδας σε πάρα πολλούς τομείς. Μέσα σ’ αυτή τη λαίλαπα των γεγονότων που ξετυλίγονταν ραγδαία μπροστά στα μάτια του, ο Μάρκος έγραφε στίχους και μουσικές, καθιέρωνε το μπουζούκι και τον μπαγλαμά, πλάθοντας το ζυμάρι για την γέννηση ενός είδους τραγουδιού που έμελλε να γίνει η βάση για την εξέλιξη της ελληνικής λαϊκής μουσικής.

Μέσα από αυτή την παράσταση, ο Θανάσης Παπαγεωργίου, προσπαθεί να ξαναθυμίσει στο θεατή  ένα είδος θεάτρου που βασίζεται στην αλήθεια της υποκριτικής τέχνης και την απόλυτη ταύτιση ηθοποιού και ρόλου, και δεδομένης της ιστορικής της αξίας για τη Σύρο, επιβάλλεται να την δουν όλοι οι Συριανοί.

Ευχαριστούμε την Ελισάβετ Βακονδίου για την παραχώρηση των φωτογραφιών: