ΑΝ τα βήματα κάποιου Συριανού τον οδηγήσουν στην περιοχή «Τράφος», πίσω από τον Ι.Ν του Αγίου Παντελεήμονα, εκεί που βρίσκεται και το υπαίθριο θέατρο «Μάνος Ελευθερίου», θα διαπιστώσει ότι βρίσκεται σε ένα σημείο της Ερμούπολης στον οποίο κατοικούν δημότες τρίτης κατηγορίας ή παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

ΜΙΑ περιοχή η οποία ελάχιστη μέριμνα έχει δεχθεί από τις Δημοτικές Αρχές για την αναβάθμισή της, παρά τις εκάστοτε υποσχέσεις. «Ο προηγούμενος δήμαρχος Γιώργος Μαραγκός είχε επισκεφτεί την περιοχή μια φορά προεκλογικά και άλλη μια μετεκλογικά. Μετά εξαφανίστηκε», μας είπαν περίοικοι, εκφράζοντας έτσι για άλλη μια φορά την απογοήτευσή τους.

ΕΙΧΑΝ την εντύπωση ότι η περιοχή τους συλλογικά θα εξωραϊζόταν όταν διαμορφωνόταν και λειτουργούσε ο πολυχώρος με την ονομασία «Μάνος Ελευθερίου» μιας και οι οιωνοί, όπως είχαν προδιαγραφεί, ήταν άριστοι.

ΝΑ θυμηθούμε τι είχε γραφτεί στον ΛΟΓΟ στις 26 Φεβρουαρίου του 2009, για να καταλάβει καθένας τι εννοούμε λέγοντας πως «οι οιωνοί προδιαγράφονταν άριστοι»:

«ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ σημασίας για τον πολιτισμό της πόλης του Ερμή χαρακτηρίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο Ερμούπολης η απόφαση  αγοράς ακινήτου για την διαμόρφωση Ανοικτού Θεάτρου προϋπολογισμού 300.0006 και επιφάνειας 32.275 τμ., στην θέση «Τράφος» (πρώην λατομείο Ερμής), όπισθεν του Ι.Ν. Αγίου Παντελεήμονα. Ένας ναός πνευματικής ανάτασης που θα ονομαστεί «Θέατρο Μάνου Ελευθερίου» προς τιμή του συριανού λογοτέχνη- ποιητή.

Η ΟΜΟΦΩΝΗ– μετά πολλών επαίνων-  απόφαση του Σώματος ανέδειξε εκτός των άλλων και το μεγάλο πρόβλημα υποβάθμισης της περιοχής η οποία πλέον αναμένεται να αποκτήσει μεγάλο πολιτιστικό, πολιτισμικό και τουριστικό ενδιαφέρον εφόσον η δημιουργία του ανοικτού θεάτρου θα συντελέσει τα μάλλα  στην ουσιαστική ποιοτική αναβάθμισή της και στην δημιουργία καλύτερων συνθηκών διαβίωσης στους δημότες μέσα  από  νέες  μορφές  ψυχαγωγίας .

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, λοιπόν, τονίστηκε η αλλαγή που πρόκειται να γίνει στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα καθώς, ως γνωστόν, χρησιμοποιείτο ως λατομείο αδρανών υλικών με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, οι οποίες μετά την διακοπή λειτουργίας του, ήταν  αδύνατον να αποκατασταθούν.

ΟΠΩΣ τονίστηκε από την Τεχνική Υπηρεσία, το συγκεκριμένο σημείο, με τις κατάλληλες διαμορφώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπαίθριος χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων, αφού τα απόκρημνα βραχώδη πρανή, γύρω από το χώρο της πλατείας του λατομείου, αφενός εξασφαλίζουν κατάλληλες συνθήκες ακουστικής και αφετέρου ο φωτισμός του χώρου, με κατάλληλα μέσα, θα προσφέρει ένα μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα πρωτόγνωρο για εγκαταστάσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος τόσο στην Σύρο όσο και στις Κυκλάδες γενικότερα.

ΣΤΑ θετικά της διαμόρφωσης του ανοικτού θεάτρου συμπεριλήφθηκε και το γεγονός ότι η έκταση αυτή απέχει 1400 μ. από το Ιστορικό Κέντρο της Ερμούπολης και 700 μ. από την Πλατεία Ηρώων, ενώ υπάρχει υφιστάμενο οδικό δίκτυο το οποίο εξασφαλίζει την ομαλή πρόσβαση σε αυτήν. Επίσης, η έκταση αυτή, διαθέτει αρκετά μεγάλο χώρο, ικανό να χρησιμοποιηθεί ως χώρος στάθμευσης άμεσα και χωρίς την απαίτηση ειδικών πολυέξοδων επεμβάσεων».

ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ ο χώρος και λειτούργησε, αλλά αλίμονο, αποδείχτηκε μίζερος και σχεδόν αποτρεπτικός, αφού και ο δρόμος προσπέλασης ήταν άθλιος και γενικότερα στις εκδηλώσεις, όταν φυσούσε, οι θεατές υπέφεραν από τον άνεμο και το χώμα που σηκωνόταν.

ΥΠΗΡΧΕ η προσδοκία ότι θα λειτουργούσε ως αμφιθέατρο, όπως εκείνο του Λυκαβηττού, φιλοξενώντας τα καλοκαίρια μεγάλες παραστάσεις αρχαίου δράματος, όπως γίνεται σε άλλα νησιά, (στην Άνδρο λ.χ), που έχουν διαμορφωθεί τέτοια υπαίθρια θέατρα, και φιλοξενούν κάθε καλοκαίρι δεκάδες παραστάσεις αρχαίου δράματος.

ΟΝΕΙΡΟ θερινής νυκτός. Η περιοχή εξακολουθεί να είναι πλήρως υποβαθμισμένη, με κραυγαλέα την εικόνα, σε χώρο δίπλα ακριβώς από το θέατρο να φιλοξενείται «νεκροταφείο» άχρηστων υλικών, προκαλώντας αλγεινή εντύπωση στους επισκέπτες.

Ο ΜΑΝΟΣ Ελευθερίου έχει δηλώσει: «Αγαπώ το θέατρο. Έχω σπουδάσει θέατρο. Κι αυτό το βιβλίο “Ο καιρός των χρυσανθέμων” είναι ένα κεράκι σε κάτι που αγαπώ πολύ!»

ΕΜΕΙΣ οι Συριανοί πρέπει να νιώθουμε, άραγε, υπερήφανοι για την ονομασία του συγκεκριμένου χώρου σε «Θέατρο Μάνου Ελευθερίου», προκειμένου να τιμήσουμε και να θυμόμαστε έναν άνθρωπο του βεληνεκούς του Μάνου, που όμοιό του δεν έχει αναδείξει η σύγχρονη ιστορία του νησιού που τον γέννησε;