ΧΤΥΠΗΣΕ το κουδούνι και άνοιξε την πόρτα ένας συνάδελφος.

ΤΟ βλέμμα όλων έπεσε πάνω σε δυο γαλανά ματάκια που προσπαθούσαν να κάνουν ανίχνευση του χώρου και παράλληλα πλησίαζαν το κοντινότερο γραφείο.

ΤΟ αγόρι δεν ήταν πάνω από 11 ετών. «Έχω στυλούς», είπε, ανοίγοντας μια νάιλον τσάντα. Ακούμπησε μερικούς και χωρίς να περιμένει απάντηση άνοιξε και μια δεύτερη με μικρά πασχαλιάτικα πραγματάκια.. «Μήπως θέλεις ένα δώρο για το Πάσχα»;  

Η φυσιογνωμία του ήταν γνωστή μ’ εκείνα τα ξανθά μαλλιά και το αιώνιο τζιν παντελόνι.

ΚΑΘΕ χρόνο τέτοια εποχή, κάποτε ακόμη και το καλοκαίρι, ήξερε. Θα ερχόταν για να πουλήσει τη πραμάτεια του.

ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ πέρασε από το νου μου η εικόνα – πριν καιρό- του μελαμψού παιδιού που χτυπούσε το τζάμι τού ταξί στο οποίο επέβαινα.  Έκανε νόημα στον ταξιτζή -ανάμεσα σε δυο φανάρια στο κέντρο της Αθήνας- να του πουλήσει μέσα στη βροχή, χαρτομάντηλα. Παράλληλα ένα κοριτσάκι με βρώμικα μαλλιά και ρούχα  με έναν κουρελιασμένο βρεκτήρα στο χέρι, σκούπιζε το πίσω τζάμι του αυτοκινήτου.

Η συγκυρία ήταν απερίγραπτη, όταν λίγες μέρες μετά το αντάμωμά μου με το ξανθό αγόρι, σερφάροντας στο ίντερνετ, «έπεσα» πάνω σε ένα άρθρο με μεγάλα γράμματα  που είχε τίτλο:  «Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά του Δρόμου» και εξηγούσε ότι με πρωτοβουλία μιας διεθνούς μ.κ.ο. γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Απριλίου.

ΣΤΟΧΟΣ της Ημέρας είναι να φέρει στο προσκήνιο τα προβλήματα των παιδιών του δρόμου, που περιφέρονται μόνα και έρημα στις μεγαλουπόλεις του αναπτυσσόμενου κόσμου και όχι μόνο, αλλά και να υπενθυμίσει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του Παιδιού.

Μάααλιστα!

ΝΑ και η περίπτωση  της 13χρονης Κατερίνας από τη Ναύπακτο που τη συνέλαβαν οι αστυνομικοί επειδή,  περπατώντας ανάμεσα στις καφετέριες και τα εστιατόρια πουλούσε διάφορα στυλό στους θαμώνες: «Δεν δίστασαν να βάλουν χειροπέδες στην κατατρομαγμένη κοπελίτσα και να κατάσχουν τα στυλό. Αφού σχημάτισαν σε βάρος της δικογραφία για παράνομο υπαίθριο εμπόριο και σε βάρος των γονέων της για παραμέληση της εποπτείας ανηλίκου, την οδήγησαν στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Μεσολογγίου» έγραφαν τα Μ.Μ.Ε.

ΠΑΙΔΙΑ λοιπόν στο δρόμο. Σαν τον Τομ Σώγιερ ή τον Όλιβερ Τουίστ που μάθαμε την ιστορία τους στα παιδικά μας χρόνια και που συνεχίζουν να «κατακτούν» τη φαντασία των μικρών κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, όταν η τηλεόραση την προβάλλει.

ΤΟΤΕ, στο σινεμά της Κυριακής,  κατά τη διάρκεια της προβολής της ταινίας δεν ακουγόταν ανάσα.

ΓΙΑΤΙ στον δικό μας ανέμελο, τρυφερό  κόσμο φάνταζε ένα παραμύθι που θα άφηνε, όπως όλα τα παραμύθια, το δίδαγμά του και θα καταγραφόταν στο άλμπουμ των αναμνήσεών μας ως ιδιαίτερα δυνατό.

ΟΙ πρόσφατες εικόνες των παιδιών στη Σύρο, Αθήνα, Ναύπακτο και φυσικά σε όλο το κόσμο με την υπενθύμιση της Παγκόσμιας Ημέρας, μας καλούν να σκεφτούμε ότι αυτά τα παιδιά της σκληρής πραγματικότητας δεν παίζουν κρυφτούλι για να προκαλέσουν το άλλο παιδί να βρει την κρυψώνα τους, αλλά παίζουν κρυφτό με τον απάνθρωπο κόσμο των μεγάλων.

ΓΙΑΤΙ οι γειτονιές δεν είναι για αυτά παιδότοποι. Οι δρόμοι, οι καφετέριες, τα εστιατόρια, η άσφαλτος, τα γραφεία, οι πλατείες  δεν είναι ανάπαυλα από το παιχνίδι τους, αλλά το παιδικό τους δωμάτιο… .

ΤΑ λευκά ή μελαμψά προσωπάκια των δρόμων, θα έχουν για αναμνήσεις- όταν μεγαλώσουν- τον αγώνα και την αγωνία τους για το αδύνατο, επειδή τούτος ο κόσμος δεν είναι όμορφος, δίκαιος και αγγελικά πλασμένος.

ΊΣΩΣ δε μάθουν ποτέ ορισμένα απ’ αυτά παγκοσμίως, πώς είναι να είσαι μεγάλος και αμφιβάλλω αν κάποιο θα έχει να διηγείται μια τρυφερή ανάμνηση από τα παιδικά του χρόνια.

ΊΣΩΣ να μη μάθουν ποτέ τις περιπέτειες του Τομ Σώγιερ. Και γιατί να τις μάθουν άλλωστε; Έτσι κι αλλιώς αυτές όλες ήταν στο μυαλό του Σάμουελ Κλέμενς το1876.

ΕΚΕΙΝΑ βιώνουν στην πραγματικότητα και εν έτει 2019, αυτό που ο Κλέμενς πίστευε και πάνω  του «πατούσε» για να γράφει τα παραμύθια του.

ΌΤΙ «η πραγματική πηγή του χιούμορ δεν είναι η χαρά, αλλά η λύπη. Δεν υπάρχει χιούμορ στον Παράδεισο».

ΕΠΕΙΤΑ,  οι περιπέτειες του Τομ ήταν επιλογή και σκασιαρχείο. Η  δική τους περιπέτεια «πατά» σε έναν ιδεατό παιδικό «παράδεισο» μόνο με λύπη.

ΤΑ παιδιά των δρόμων που δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο κάτω από άθλιες συνθήκες δε θα μάθουν, ούτε τον Όλιβερ Τουίστ.

ΔΕΝ θα τον μάθουν όχι γιατί του μοιάζουν, αλλά γιατί δεν έχουν έναν άνθρωπο να τους διηγηθεί την ιστορία του λίγο πριν κοιμηθούν και ας μη ξέρουν ότι δε βλέπουν όνειρα γιατί εμείς δεν τα αφήνουμε να ονειρευτούν.

ΤΙ και αν πέρασαν 181 χρόνια (1837)  από τότε που ο Κάρολος Ντίκενς εξιστόρησε   τη δυστυχισμένη  ζωή του μικρού ορφανού;

Σ’ εκείνα, σπάνια αποδεικνύεται ο λόγος για τον οποίο ο μυθιστοριογράφος έγραψε για τις περιπέτειες του  Όλιβερ πιστεύοντας ότι «το πνεύμα του καλού πάντα υπερνικά κάθε αντίξοη περίσταση και τελικά, θριαμβεύει».

ΑΥΤΑ  ζουν σε ένα πέλαγο «πολιτισμού» που δε διαθέτει ούτε μια τόση δα μικρή σανίδα σωτηρίας.

ΕΙΝΑΙ  καταδικασμένα να ψάχνουν μάταια ένα λιμάνι που θα τους δώσει μόρφωση, ψωμί, σπίτι, ασφάλεια. Αυτά, δηλαδή, που οι Παγκόσμιες Ημέρες αναφέρουν  ως ανθρώπινα δικαιώματα.

ΕΙΝΑΙ  παιδιά που δεν πρόλαβαν να παίξουν, που δεν έχουν έναν άνθρωπο να τα πάρει μια αγκαλιά, που δε θυμούνται αν υπήρξαν ποτέ παιδιά και που, ποιος ξέρει ίσως δεν θα μεγαλώσουν ποτέ.

ΚΆΠΩΣ έτσι  δημιουργήθηκαν οι Παγκόσμιες Ημέρες και για τα παιδιά:

«Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού»: Εκατομμύρια παιδιά υποφέρουν από τη φτώχεια και στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και άλλες ασθένειες.

«Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Παιδικού Καρκίνου». Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από λευχαιμία. Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός ότι οκτώ στα δέκα παιδιά σήμερα θεραπεύονται. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας μπορεί να ιαθεί.

«Διεθνής Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών»: Δυο εκατομμύρια παιδιά σκοτώθηκαν σε πολεμικές αναμετρήσεις κατά την τελευταία εικοσαετία, ενώ 20 εκατομμύρια έζησαν σε στρατόπεδα περίθαλψης προσφύγων. 80.000 πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας κάθε χρόνο στη Νότιο Αμερική και την Καραϊβική.

«Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Προστασία των Παιδιών από τη Γενετήσια Εκμετάλλευση και Κακοποίηση». Ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας και σεξουαλικής κακοποίησης.

«Ημέρα της Ερυθράς Χειρός»: Μια κόκκινη παλάμη, η οποία περικλείει το περίγραμμα ενός λευκού παιδιού – στρατιώτη  ευαισθητοποιεί για τα παιδιά που στρατεύονται παρά τη θέλησή τους σε πολέμους και ένοπλες συγκρούσεις. Πρόκειται για τη χειρότερη μορφή παιδικής κακοποίησης.

«Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας»: Κάθε χρόνο, περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης ενός καλά οργανωμένου δικτύου, που έχει στήσει μια γέφυρα μεταφοράς παιδιών από τις αναπτυσσόμενες στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες. 73 εκατομμύρια είναι κάτω των δέκα ετών και κάθε χρόνο 22.000 σκοτώνονται σε εργατικά ατυχήματα. Παιδιά ακόμη και πέντε ετών δουλεύουν εξοντωτικά ωράρια, εξορύσσοντας βράχια, χρυσάφι, διαμάντια και πολύτιμα μέταλλα. Στην Ελλάδα, περί τα 150.000 ανήλικα δουλεύουν σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροτικές εργασίες, ενώ κάθε χρόνο 10.000 παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση.

ΘΕΕ ΜΟΥ πόσες «Παγκόσμιες Ημέρες» γιορτάζομε από τον καναπέ μπροστά  στις οθόνες υπολογιστών και τηλεόρασης με κοινό στόχο τις θεμελιώδεις αξίες που εξάρουν την ενότητα και την πολυμορφία!

ΕΝΝΟΩ την αλληλεγγύη  και τα Ανθρώπινα  Δικαιώματα. Λέξεις, που δεν υπάρχουν εδώ, και εμείς καλυμμένοι με το αέναο πέπλο υποκρισίας μιλάμε για υψηλά ιδεώδη!

ΠΟΙΟ, αλήθεια, είναι το μέλλον αυτών των ψυχών;

ΠΟΙΟΣ θα τους μιλήσει για όλους εμάς που τους κλέψαμε την παιδικότητά τους και λυπούμαστε τόσο πολύ στην προβολή όλων των Παγκόσμιων Ημερών;

ΘΥΜΑΜΑΙ ότι ένα ακόμη απόφθεγμα του συγγραφέα του Τομ Σώγιερ ήταν: «Καλοί φίλοι, καλά βιβλία και μια αποκοιμισμένη συνείδηση. Αυτά είναι η ουσία μιας ευτυχισμένης ζωής».

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, οι της αποκοιμισμένης συνείδησης, κάθε Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού ας ρίχνουμε και μια «υγρή» ματιά στην άνθηση του κακού, στους πεινασμένους πληθυσμούς.

ΤΟ βέβαιο πάντως είναι  ότι οι Παγκόσμιες Ημέρες θα αυξάνονται και θα πληθύνονται!