Το έθιμο της «Βαρβάρας» αναβίωσε – ανήμερα της ονομαστικής εορτής της μεγαλομάρτυρος στον φερώνυμο Ιερό Ναό – Μοναστήρι στο Κίνι –  από τον Σύλλογο Μικρασιατών Ερμούπολης Σύρου.

Μετά την τέλεση  της Θείας Λειτουργίας από τον μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο Β’ αφού πρώτα ο ίδιος αλλά και η πρόεδρος του συλλόγου Ειρήνη Χαρδαλή αναφέρθηκε στην ιστορία του εθίμου- τα μέλη του πολιτιστικού Συλλόγου, στην γεμάτη από κόσμο ενοριακή αίθουσα – προσέφεραν στο εκκλησίασμα το παραδοσιακό, με θρησκευτικές  ρίζες,  μικρασιάτικο γλυκό  «Βαρβάρα».

Το γλυκό αυτό είθισται να παρασκευάζεται την παραμονή  του εορτασμού της Αγίας Βαρβάρας και να μοιράζεται σε μπολάκια στους γείτονες για να έχουν καλή υγεία τα παιδιά του σπιτιού, αλλά και προς τιμήν της αγίας από όπου πήρε και το όνομά της.

Πως προέκυψε όμως αυτό το έθιμο;

Σύμφωνα με καταγραφές ο σατανικός νους του Διόσκουρου (πατέρας της Αγίας Βαρβάρας και φανατικός κατά των Χριστιανών), είχε συλλάβει ένα αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς και τους πωλητές της περιοχής, δίνοντας τους εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί και στα τρόφιμα που θα παρασκεύαζαν. Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του, η Βαρβάρα και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι, κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ό,τι πρόχειρο βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ό,τι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Έτσι, έγινε η πρώτη Βαρβάρα.