Χαρά γιορτινή γεμίζ΄η ψυχή

Χριστός γεννάται σε φάτνη μικρή,

θαυμάστε λαοί συγκατάβαση θεία

Πατρική θεϊκή Μυστική ευδοκία!

 

Κοιτάξτε τ΄ αστέρι που λάμπει ψηλά

μυστήριον ξένον κι αυτό μας μηνά,

σαρκώθει στη γης  ο αχώρητος Λόγος

χρεόγραφα σκίζει, καινός πια ο νόμος!

 

Βοσκοί πρωτοστάτες θωρούν βασιλιά

το νέο Δαυίδ, των εθνών παρηγοριά,

δεν έχει πια τόπο για άλλους Θεούς

μονάχα η αγάπη Του θα χτίζει ναούς!

 

Φέρτε δώρα σοφοί στης σοφίας τον αίτιο

ταπεινά προσκυνήστε κι εσείς τον αναίτιο,

τέτοιαν ώρα λαμπρά πως μοιάζουν τα κτήνη

που ζεσταίνουν μ΄ ανάσες την μακάρια κλίνη!

 

Σαν ακούς Παναγιά των αγγέλων τους ύμνους

γλυκιά προσευχή σιγοπές και για εκείνους,

<<κάνε ουράνιε Πατέρα ν΄ ακουστούν δυνατοί>>

κάθε Ηρώδη το μίσος, του παιδιού απαιτεί την θανή!!!

 

Ανδρέας  Ρίζος