ΝΑΙ.  Ήταν μια πραγματική αποκάλυψη. Προσέφερε στο κοινό ψυχαγωγία, ποιότητα, πρωτοτυπία, φαντασία.

ΟΛΑ αυτά δωρεάν.

ΌΧΙ μόνο κατάκτησε τους πάντες, αλλά το κοινό με το παρατεταμένο και ενθουσιώδες χειροκρότημα, έδειξε να μη χορταίνει αυτό που έβλεπε.

ΔΕΝ υπήρχε ούτε ένας θεατής που να μη πει «Τι καταπληκτικά που ήταν όλα!»

Η παράσταση της θεατρικής ομάδας των  Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η αφιερωμένη στον εορτασμό των 150 χρόνων της Φιλαρμονικής, δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από οποιαδήποτε μεγάλη θεατρική παραγωγή.

ΤΟ σχόλιο της αρχιμουσικού της Φιλαρμονικής  Αλίς Λαμπάρς: «Ήταν το πιο συναρπαστικό project που έχω αναλάβει ποτέ….σας είμαι ευγνώμων που δώσατε αυτή την ευκαιρία στα παιδιά της φιλαρμονικής και σε μένα μια καινούργια μουσική δύναμη και μια νέα πίστη στην ανθρωπότητα.. μεταφραστές, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, back stage, ενδυματολόγοι, τεχνικοί, σας ευχαριστώ γι’ αυτό το ανεκτίμητο δώρο», αντικατοπτρίζει την ελπίδα. Το νέο, το φρέσκο, το μέλλον, τη συνέχεια.

ΜΈΣΑ στα Χριστούγεννα το ωραιότερο δώρο είναι ένα παραμύθι που μας μεταφέρει στο μαγικό κόσμο της άφεσης και της φαντασίας.

Η Μουσική Παράσταση «Δεν Μεγάλωσες Ποτέ», αναφέρεται  στην ιστορία του συγγραφέα της Αγγλίας  J.M.Barrie, ο οποίος έγραψε  την ιστορία του Πίτερ Παν έτσι ώστε να γίνει φιλοσοφία η ατάκα: «Διότι αν το πιστέψεις, όλα είναι δυνατά!».

ΤΑ παιδιά του Πανεπιστημίου δημιούργησαν ένα νέο θεατρικό σχήμα  στη Σύρο πάνω από τα προσδοκώμενα.

ΑΝΕΒΑΣΑΝ τον πήχη και καθιέρωσαν ότι αποτελούν ένα σημαντικό νέο κεφάλαιο στα θεατρικά δρώμενα  προσφέροντας μια ατμοσφαιρική παράσταση με έξυπνα σκηνικά, συνεχή ροή και μια αξέχαστη συνύπαρξη επί σκηνής. Με την ορχήστρα της Φιλαρμονικής.

ΑΥΤΗ η συνεργασία, μάς ταξίδεψε. Φώλιασε στις καρδιές μας -μικρών και «μεγάλων» παιδιών- μια γλυκιά θαλπωρή.

Ο εορτασμός των 150 χρόνων από την ίδρυση της Φιλαρμονικής φυσικά και έχει ένα φέρελπι μέλλον αναδεικνύοντας παράλληλα μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση και για τους λάτρεις του θεάτρου.

Η Στήλη εν τη γενέσει της έχει αποδείξει την αγάπη της για την Δημοτική Μπάντα.

ΥΠΑΡΧΕΙ στο αρχείο της εφημερίδας ένα πλούσιο ιστορικό με καταγραφή κάθε γεγονότος στα δημοτικά πράγματα που συντέλεσαν στην πορεία της.

ΈΧΟΥΜΕ δημοσιευμένες συνεντεύξεις  ανθρώπων που μεγάλωσαν και έζησαν από αυτήν και μας έφεραν φωτογραφικό υλικό.

ΠΑΙΔΙΑ του Ισιδωρείου Ορφανοτροφείου για τα οποία η Φιλαρμονική ήταν σανίδα σωτηρίας, γιατί όταν έμαθαν να παίζουν ο δήμος τούς έδινε τα όργανα  για να  «πάνε  σε εορτές ονομάτων, γάμους, βαφτίσια» και να βγάλουν ένα μικρό μεροκάματο «γιατί δεν είχαμε φράγκο».

ΑΥΤΑ τα παιδιά τη λάτρεψαν. Ακούμπησαν πάνω της τα ψαλιδισμένα τους όνειρα και είναι απίστευτο πόσο αγάπησαν απαίδευτοι την κλασική μουσική.

ΕΙΝΑΙ σπουδαίο το γεγονός ότι το 1994 ο δήμαρχος Γιάννης Δεκαβάλλας απένειμε τιμητική πλακέτα σε πέντε παλαίμαχους μουσικούς για την μακρόχρονη προσφορά τους στην Φιλαρμονική.

ΟΙ τελευταίες εξελίξεις με μετέφεραν σε μια φράση που είχε πει στο ΛΟΓΟ το 2007 ο επί 60 χρόνια μουσικός  Μανούσος Μουστάκας (έπαιζε τύμπανο) ο οποίος έμαθε  μουσική τότε που τα αναλόγια ήταν ξύλινα και η δημοτική μπάντα ψυχαγωγούσε τους Συριανούς τα θερινά βράδια του Σαββατοκύριακου ή τα μεσημέρια της Κυριακής του χειμώνα στην εξέδρα των μουσών.

Ο ίδιος αποχώρησε με πικρία γιατί εκείνη την εποχή  «Δεν μπορούσαν  να παίξουν πλέον ούτε μια απλή συμφωνία, ούτε  οπερέτες» για να δηλώσει λίγο αργότερα όταν ήδη είχε αναλάβει η Αλίς  «Η αρχιμουσικός είναι φοβερή».

Η Δημοτική Μουσική γιορτάζει 150 χρόνια ζωής και περνά σε νέα εποχή.

Η ΑΛΙΣ με διάφορες διακυμάνσεις κλείνει κοντά της 10 χρόνια παρουσίας.

ΚΑΤΑ γενική παραδοχή – πέρα από τις όποιες συνθήκες- η μαέστρος αυτή, έχει δώσει πνοή ζωής και μέλλοντος.

ΓΙΑΤΙ η πρόκληση είναι να αποδείξουμε ότι η πρωτεύουσα του νομού Κυκλάδων δικαιούται να έχει ζωτική πνοή. Και η πνοή της ήταν, είναι και θα είναι η Δημοτική μας Μπάντα.

ΜΙΑ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ που γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ και έχει εξομοιώσει την υπόστασή της με την πόλη του Ερμή.

ΕΙΚΟΝΕΣ αλλοτινών εποχών δόξας όπου εξέπεμπε ήχους μαγευτικούς από την μαρμάρινη εξέδρα των Μουσών στην πλατεία Μιαούλη, στο θέατρο Απόλλων και αργότερα στις γειτονιές της πόλης.

ΆΜΕΣΑ συνδεδεμένη με την ελληνική, αλλά και ευρωπαϊκή παράδοση όπου ονόματα ηχηρά αρχιμουσικών συνέδεσαν το όνομά τους μαζί της.

ΑΠΟ ΤΟ 1869 μέχρι σήμερα έχει περάσει από χιλιάδες συμπληγάδες με μπροστάρη πάντα την αγάπη και τη στήριξη των Ερμουπολιτών.

ΤΟ 1880, η «Σχολή Απόρων Παίδων» δημιούργησε μουσικό τμήμα, ασχέτως αν χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια έως ότου αποκτήσει η Ερμούπολη τη Φιλαρμονική της στα 1894, όταν -με πρωτοβουλία φιλόμουσων Ερμουπολιτών- ιδρύθηκε ο σύλλογος «Φιλόμουσοι Σύρου», όπου αξιόλογοι μαέστροι δημιούργησαν ένα μύθο.

ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ η ορχήστρα των Φιλόμουσων έπαιξε τον ύμνο της Ελευθερίας και αποσπάσματα από τη «Νόρμα» του Μπελλίνι.

ΣΤΑ 1907, με χορηγία του μεγαλέμπορου Θεόδωρου Μιχ. Πάγκαλου, ο γλύπτης Ιωάννης Βιτάλης κατασκεύασε από πεντελικό μάρμαρο τη σημερινή εξέδρα που φέρει ολόσωμα ανάγλυφα του Απόλλωνα και των εννέα Μουσών για να αποτελέσει το σημείο αναφοράς τής Φιλαρμονικής, η οποία με τη σειρά της θα χαρίσει μουσική με ευγένεια και χάρη.

ΝΑ ΜΗ προσπεράσουμε το γεγονός ότι επί εποχής μαέστρου Γρηγόρη Αδάμου παρέλασαν δύο Μπάντες.

ΟΙ σημερινές εποχές είναι εποχές τραμπάλας. Έχουν υπάρξει φορές που κινδύνεψε να σιγήσει.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ απείλησε να την καταδικάσει σε αιώνια σιωπή. Έμεινε με αρχιμουσικό εξ αποστάσεως ώσπου αναγκάστηκε ο ίδιος να παραιτηθεί.

ΌΜΩΣ οι Ερμουπολίτες αρχικά και όλοι οι συριανοί στη συνέχεια σήκωσαν ανάστημα στις δυσκολίες, γιατί η Φιλαρμονική τους αποτελεί την πεμπτουσία της μουσικής τους κουλτούρας.

ΣΤΕΛΝΟΥΝ τα παιδιά τους στη μουσική επειδή γνωρίζουν ότι κύριος σκοπός δεν είναι απαραίτητα να γίνουν μουσικοί όσο να δεχτούν την ευεργετική επίδρασή της καθώς η ομαδική εργασία προσφέρει θαυμάσιες ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση.

ΠΑΝΩ από όλα όμως, μπορεί να προσφέρει στο κάθε παιδί ωραία συναισθήματα, τα οποία δεν θα κρατήσει μόνο για τον εαυτό του, αλλά θα τα χαρίσει και στους άλλους.

ΜΠΟΡΕΙ οι αξιόλογοι αρχιμουσικοί να διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, μπορεί το ανακάτεμα ήχων και πολιτισμών με τη νοσταλγία και τη συγκίνηση να δημιούργησαν δυναμικές εξάρσεις, αλλά τόσο οι «μαθητές» που λάτρεψαν την «μπάντα τους», όσο και κάτοικοι θέλουν αυτό το μουσικό κοκτέιλ του χθες με το σήμερα να υπάρχει και αύριο και πάντα.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ότι η παρουσία  της Αλίς Λαμπάρς προκαλεί εξαιρετικές αξιώσεις για το μέλλον της.

 ΚΑΘΟΛΟΥ τυχαίο ότι ο δήμος Σύρου – Ερμούπολης τα Χριστούγεννα του 2013 την ανακήρυξε σε επίτιμη δημότη όπου ο δήμαρχος Γιάννης Δεκαβάλλας, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι όχι μόνο  σε σύντομο χρονικό διάστημα η Φιλαρμονική αύξησε  τους μουσικούς της αλλά ταυτόχρονα οργάνωσε  φυτώριο μαθητών, με  τμήματα φλάουτου, σαξόφωνου, κλαρινέτου, τρομπέτας, τρομπονιού, κόρνου και κρουστών.

Η ΑΛΙΣ  αφιερώνει  πολλές ώρες στη μελέτη και διδασκαλία ποικίλων ειδών μουσικής για την ορχήστρα, παρουσιάζοντας το μουσικό αποτέλεσμα στο κοινό τού νησιού μέσω παραστάσεων με συνέπεια και η δουλειά της έχει άμεσα, ορατά και εντυπωσιακά αποτελέσματα.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ότι στα σχέδια του Δ.Σ του Συλλόγου Φίλων Τεχνικού Πολιτισμού Ερμούπολης είναι από τον Απρίλιο του επόμενου έτους  με αφορμή των 150 χρόνων της ίδρυσης της Φιλαρμονικής να πραγματοποιηθεί  έκθεση με μουσικά όργανα και στολές.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ακόμη  την εκδήλωση στις 21 Ιανουαρίου 2019 στις 19:30, στο Θέατρο Απόλλων, με σκοπό την παρουσίαση της  Φιλαρμονικής στους μαθητές των σχολείων του νησιού μας  σε μια ενημέρωση του τρόπου λειτουργίας της με τη μάθηση πνευστών και κρουστών οργάνων, την εξέλιξη των μαθητών στην μπαντίνα και στην ορχήστρα, το ρεπερτόριο και το ρόλο της στο νησί τα τελευταία 150 χρόνια, με στόχο να μάθουν την ιστορία της αλλά και να ενταχθούν μελλοντικά σε αυτήν.

ΈΤΣΙ ΩΡΑΙΑ συνεχίζεται η μακρά και μεγάλη παράδοση της Φιλαρμονικής μας, που είναι ταγμένη να χαρίζει παιδεία ανεκτίμητη και αξέχαστες στιγμές στο πέρασμα των αιώνων.