Την υφιστάμενη κατάσταση που επικρατεί στον εργασιακό βίο των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα σε Σύρο και Κυκλάδες αποκρυσταλλώνει η πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων ν. Κυκλάδων Έφη Συμεωνίδου, η οποία τονίζει την αναγκαιότητα ενεργούς συμμετοχής τους στον αγώνα των διεκδικήσεων των κεκτημένων τους που έχουν απολέσει κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Αρχικά θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για το Σωματείο…

Το Σωματείο ιδρύθηκε το 2013 με σκοπό να καλύψει τις ανάγκες των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα σε όλες τις Κυκλάδες. Η πορεία του, όμως, είχε διάφορα σκαμπανεβάσματα καθώς από το 2013 μέχρι και σήμερα άλλαξαν διάφορες διοικήσεις και αναδείχτηκαν άλλες δυνάμεις μέσα στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Το βασικό, ωστόσο, είναι ότι υπάρχει αναφαίρετη η ανάγκη να υπάρχει ένα Σωματείο που θα μπορεί να καλύψει και να αγκαλιάσει τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, με τις όποιες δυσκολίες αυτό εμπεριέχει.

Μετά, λοιπόν, τις εκλογές που έγιναν το 2016, το πενταμελές του ΔΣ αποτελείται από εμένα, τον Γιώργο Καμπουράκη, τον Νικόλα Καϊλη, την Ελένη Συλιβάνη και τον Κώστα Τόκα.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες που συναντήσατε στην πορεία σας τα τελευταία χρόνια;

Η ίδια η φύση του Σωματείου και το αντικείμενό του είναι τόσο μεγάλο που εκ των πραγμάτων θα πρέπει και το ΔΣ να αποφασίσει σε ποιες κατευθύνσεις θα κινηθεί. Μπορεί να είναι ένας υπάλληλος γραφείου, ένας υπάλληλος σούπερ μάρκετ, ένας σερβιτόρος στον επισιτισμό, ένας υπάλληλος ξενοδοχείου και πολλά άλλα.

Έτσι, το Σωματείο έχει στη δικαιοδοσία του ένα τεράστιο αντικείμενο και θα πρέπει να καλύψει και να αγκαλιάσει τις ιδιαιτερότητες του κάθε κλάδου, οπότε από μόνο του αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα.

Παρόλα αυτά, και παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, προσπαθούμε όσο το δυνατόν να απευθυνθούμε σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων στη Σύρο και στα άλλα νησιά (ήδη υπάρχει συνεργασία με Τήνο, Μύκονο).

Ποιες είναι οι προτεραιότητες που έχετε θέσει ως Διοικητικό Συμβούλιο;

Με δεδομένη την απαξίωση των Σωματείων και του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, οι εργαζόμενοι δεν βλέπουν την ανάγκη να γίνουν μέλη ενός Σωματείου και πώς αυτό μπορεί να τους βοηθήσει στην καθημερινότητά τους, στην εργασία τους και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουνε. Ναι, υπάρχει δυσκολία να εγγράψεις νέα μέλη. Και με ποια προϋπόθεση; Αυτοί οι νέοι συνάδελφοι να καταλαβαίνουνε τι θέλουνε και να είναι ενεργοί.

Γιατί, από την άλλη μεριά, έχουμε δει πράγματα και θάματα. Έχουμε, δηλαδή, δει Σωματεία – ακόμη και στη Σύρο – με εγγεγραμμένους εκατοντάδες εργαζόμενους που είναι τελικά άνθρωποι – φαντάσματα. Ωστόσο δεν φταίνε οι ίδιοι γι αυτή την κατάσταση αλλά οι ηγεσίες των Διοικητικών Συμβουλίων που εκμεταλλεύονται διάφορες καταστάσεις και για να παρουσιάζουν ένα Σωματείο με μεγάλη εκπροσώπηση.

Ποια, λοιπόν, θα ιεραρχούσατε εσείς ως τα πιο βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ιδιωτικός τομέας;

Η αλήθεια είναι ότι οι νόμοι που εφαρμόστηκαν στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και των Μνημονίων δεν ήρθανε ουρανοκατέβατοι. Υπήρχε μια αντίστοιχη κατεύθυνση εδώ και πολλά χρόνια πριν και μια απαίτηση των εργοδοτών στο να μειωθεί το εργατικό κόστος, να πέσουνε τα ημερομίσθια, και να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών. Τα Μνημόνια, απλά, έδωσαν την αφορμή όλα αυτά να συμβούνε σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα και πιο «βίαια» απ’ ότι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Άρα, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα στον εργασιακό βίο των ιδιωτικών υπαλλήλων δεν μας ξενίζει.

Το πράγμα έδειχνε πως θα πηγαίναμε προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε και πριν τα Μνημόνια είχαμε τρομερές αυξήσεις στους μισθούς. Απλά, τότε, υπήρχε ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο στους εργαζόμενους. Όλα αυτά, λοιπόν, σήμερα έχουν καταστρατηγηθεί.

Συνολικές συμβάσεις δεν υπάρχουν και όποιες νέες υπογράφηκαν αγγίζουν μόνο ορισμένους κλάδους, καλύπτοντας μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα.

Ο κατώτατος μισθός έχει συρρικνωθεί σημαντικά. Βλέπουμε εργαζόμενους με 8μηνες συμβάσεις που να αμείβονται με 400 ευρώ τον μήνα και ακόμα χειρότερα. Πολλοί εργαζόμενοι στην μαζική εστίαση δουλεύουν χωρίς οι εργοδότες να τους κολλάνε τον σωστό αριθμό ενσήμων ή και καθόλου. Τα ποσοστά της μαύρης εργασίας έχουν εκτοξευτεί καθώς θεωρείται πλέον πολυτέλεια για έναν εργοδότη να καλύπτει τις νόμιμες ασφαλιστικές εισφορές και ταυτόχρονα να προσφέρει έναν ικανοποιητικό μισθό στον εργαζόμενο.

Ακόμα και τώρα που «διαφημίζεται» ως περίοδος ανάκαμψης, προσπαθούμε να εξηγήσουμε στους εργαζόμενους ότι αυτή η περίπτωση δεν αφορά αυτούς. Με ποια έννοια; Θα αναφέρω ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα που αφορά σε πολύ μεγάλο βαθμό και το νησί μας. Τα έσοδα, λοιπόν, από τον εν γένει Τουρισμό αυξήθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό πανελλαδικά τη στιγμή που και κατά τη διάρκεια της κρίσης ο συγκεκριμένος κλάδος δεν σημείωσε ραγδαία πτώση, όπως π.χ. ο κατασκευαστικός κλάδος. Ο κλάδος του Τουρισμού, λοιπόν, τα τελευταία δύο χρόνια φαίνεται ότι έχει ανοδική πορεία. Πώς, όμως, αυτό αντικατοπτρίστηκε στους μισθούς και στο βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων; Οι ελαστικές συμβάσεις εργασίας εξακολουθούν να υπάρχουν, με τρίωρες και τετράωρες βάρδιες, ή όταν έχει ανάγκη ο εργοδότης προκύπτουν 12ωρα και 14ωρα για να καλυφτεί μια αυξημένη κίνηση.

Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, γίνονται «λάστιχο» για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες κατά την καλοκαιρινή περίοδο, χωρίς παράλληλα να αυξάνονται οι μισθοί τους παρά μόνο για το καλοκαίρι, αφού επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Τέλος, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στο νησί είναι και το θέμα της ασφάλισης, καθώς πολλοί εργοδότες (ιδιαίτερα στα τουριστικά επαγγέλματα) εμφανίζουν να κολλάνε ένα ή δύο ένσημα τον μήνα ή να κολλάνε τετράωρα ένσημα τη στιγμή που ο εργαζόμενος δουλεύει πλήρες οχτάωρο.

Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε προς τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα;

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι θα πρέπει να υπάρχει η διάθεση για ενεργή συμμετοχή από κάθε εργαζόμενο καθώς εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να υποκαταστήσουμε καμία υπηρεσία ή φορέα.

Μπορούμε να παρέμβουμε σε εργατικές διαφορές που μπορεί να προκύψουν και να είμαστε δίπλα σε όλους τους εργαζομένους, προσπαθώντας να παρέχουμε όσα προβλέπει ο νόμος για τα δικαιώματά τους.