Μία ακόμη τιμητική αναφορά για την «ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ» ήταν η συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη της Σύρου για την έκδοση του εγκόλπιου Ημερολογίου 2019, που φέτος είναι αφιερωμένο στην εμβληματική εκκλησιαστική μορφή του αοιδίμου Μητροπολίτη Αθανάσιου Λεβεντόπουλου, για τον οποίο ο κ. Δωρόθεος Β’ ανέφερε τα εξής:

«Εδώ και 39 χρόνια, η Ιερά Μητρόπολη, με πρωτοβουλία τότε του μακαριστού Μητροπολίτη Δωροθέου Α’, παράδοση την οποία συνεχίζουμε μέχρι σήμερα, εκδίδει το εγκόλπιο Ημερολόγιο τσέπης του κάθε νέου ημερολογιακού έτους.

Κάθε χρόνο, το ημερολόγιο αυτό ήταν και είναι αφιερωμένο σε μία επέτειο, σε μία προσωπικότητα, σε ένα γεγονός που έχει πάντοτε σχέση είτε  με την γενικότερη εκκλησιαστική ζωή είτε με τον τόπο και την πατρίδα μας, αλλά και με προσωπικότητες οι οποίες έζησαν εδώ και έδρασαν και κατέλειπαν παρακαταθήκες σε μας τους νεότερους.

Το Ημερολόγιο του 2019 το αφιερώσαμε σε μία εμβληματική μορφή της εκκλησιαστικής ζωής της Σύρου και της Ιεράς μας Μητροπόλεως, στον αοίδιμο δηλαδή Μητροπολίτη Αθανάσιο Λεβεντόπουλο, με τη συμπλήρωση 90 ετών από τον θάνατό του (1929-2019).

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Αθανάσιος Λεβεντόπουλος, όπως οι παλαιότεροι κάτοικοι της Ερμούπολης τον ενεθυμούντο και εδιηγούντο εις εμέ, ήτο όντως λεβέντης και κατά την ψυχή και κατά το σώμα. Ήταν ένας μεγαλοπρεπής και με χαρίσματα από τον Θεό μοναδικά ιεράρχης, ο οποίος διακόνησε την Μητρόπολη της Σύρου 22 χρόνια (1907-1929). Πέθανε πολύ νέος από πρόβλημα νεφροπάθειας και ενταφιάστηκε στον τάφο των αρχιερέων, ο οποίος είναι και ο τελευταίος εκεί ενταφιασθείς αρχιερεύς της Σύρου, στον νάρθηκα του Κοιμητηριακού Ναού του Αγίου Γεωργίου, διότι ο διάδοχός του, Μητροπολίτης Φιλάρετος Ιωαννίδης, κατ’ επιθυμίαν του, ενταφιάσθηκε – όπως είναι γνωστό σε όλους μας – στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου.

Το 1979, με τη συμπλήρωση 50 ετών από τον θάνατό του, έγινε η εκταφή των λειψάνων του, τα οποία τοποθετήθησαν μαζί με τα άλλα λείψανα των προκατόχων αρχιερέων της Σύρου στον τάφο τον οποίο σήμερα αναπαύεται ο αείμνηστος προκάτοχός μου, Μητροπολίτης Δωρόθεος Α΄, έξωθεν του Ιερού Ναού.

Ο Αθανάσιος Λεβεντόπουλος προσέφερε μέγιστες υπηρεσίες. Ήτο καταρχάς φιλομαθέστατος, ήτο πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Αθηνών αλλά και πανεπιστημίων του εξωτερικού. Ήτο Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής της Ερλάγης, υπήρξε καθηγητής των βασιλοπαίδων και ιεροκήρυξ του Βασιλικού Ναυτικού, Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου, και – κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του – εξέδωσε πολλά βιβλία εποικοδομητικού και θρησκευτικού περιεχομένου.

Έχει μείνει μνημειώδες το έργο του «Θρησκευτικές Μελέτες»,  που δυστυχώς ελάχιστα σήμερα αντίτυπα διασώζονται και διαφυλάσσονται, όπως επίσης ανέπτυξε πολύ μεγάλη φιλανθρωπική δράση στη Σύρο και προς τους ιερείς αλλά και προς τον λαό της Σύρου και της Μητροπόλεως συμπάσης, ο οποίος, εκείνα τα χρόνια, μετά και τα χρόνια της Μικρασιατικής Καταστροφής, εδέχθη τους πρόσφυγες, τους οποίους περιέλθαψε, αν και ο ίδιος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα.

Είναι, άλλωστε, μνημιώδης η εγκύκλιος την οποία έστειλε στον λαό της Σύρου για την περίλθαψη των προσφύγων από την καταστροφή της Μικράς Ασίας, οι οποίοι φτάσανε μέχρις εδώ, και η οποία έχει δημοσιευτεί στις εφημερίδες της εποχής.

Ο Αθανάσιος Λεβεντόπουλος κατέλειπε μια αγαθή μνήμη στη συνείδηση της τοπικής μας Εκκλησίας. Γι αυτό, και θέλοντας οι νεότεροι να γνωρίσουν τις προσωπικότητες αυτές, ως πατέρες μας δηλαδή, οι οποίοι εδώ έδωσαν τη ζωή τους, τον ιδρώτα τους, την προσευχή τους, τη λειτουργική τους ζωή, τα κηρύγματά τους, τη φιλάνθρωπη δραστηριότητά τους, μαζί με τους οποίους έζησαν οι πρόγονοί μας, οι πάπποι μας και οι προπάπποι μας, αφιερώσαμε το Ημερολόγιο στη  μνήμη το,υ προκειμένου μέσα από λίγες σελίδες στις οποίες προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε την εμβληματική αυτή προσωπικότητα, να γίνει γνωστός και στους νεότερους και να είναι και ένα παράδειγμα φωτεινό για όλους εμάς, οι οποίοι παραλάβαμε τη σκυτάλη από τους προκατόχους μας αρχιερείς, εις εκ των οποίων υπήρξε ο Αθανάσιος Λεβεντόπουλος. Να σημειωθεί πως εγενήθη στα Καλάβρυτα αλλά η χάρις του Θεού τον έφερε μέχρι τα μέρη μας και διεποίμανε με την ακακία της καρδίας του, όπως ελέχθη κατά τον επικήδειο λόγο που εξεφωνήθη στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών διότι πέθανε στην Αθήνα και έγινε και εκεί Ακολουθία και ήλθε μετά και εδώ το λείψανό του στον Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως… Εποίμανε, λοιπόν, τον λαό αυτό και τους προπάτορές μας επί ακακίας καρδίας αυτού.

Κλείνοντας και με την ευκαιρία αυτής της μικρής παρουσίασης του Ημερολογίου, θέλω να ευχηθώ από καρδίας και στους αναγνώστες του αλλά και σε όλους τους αναγνώστες της εφημερίδας σας, τους υπευθύνους και όσοι εργάζεστε εκεί Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα».