Πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι την επόμενη χρονιά, το 2019, οι ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις θα αυξήσουν την τιμή του εισιτηρίου κατά 7% έως 10% λόγω της αλματώδους αύξησης της τιμής των καυσίμων».

Την αποκάλυψη – εκτίμηση αυτή έκανε υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος ακτοπλοϊκής επιχείρησης. Τα ακριβά καύσιμα κλυδωνίζουν την ακτοπλοΐα και έρχονται μεγάλες οικονομικές φουρτούνες. Το πετρέλαιο αποτελεί το 50% του ημερήσιου κόστος λειτουργίας ενός συμβατικού πλοίου και το 70% ενός ταχυπλόου. Από το κάθε εισιτήριο, το 35% πηγαίνει, συνολικά, σε ΦΠΑ, Λιμενικά Ταμεία, προμήθεια ταξιδιωτικών πρακτορείων. Με το 65% που εισπράττει η εταιρεία πρέπει να καλύψει όλα τα λειτουργικά της έξοδα που αυξάνουν χρόνο με τον χρόνο» (πηγή syrostoday).

Το λαδάκι το ελληνικό, το μπουκάλι, 6,50-7ευρώ. Η φετούλα η ελληνική, το κουτάκι-δείγμα, 4,50-5 ευρώ. Κάποιοι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει σε χωριά, θυμούνται κάποιες παλιές εποχές που έπαιρναν σε τενεκέδες τη φέτα και το λάδι, που είχαν στην αυλή τις αλανιάρες κότες και τα φρέσκα αυγά, που έπαιρναν από το λαχανόκηπο τις ντομάτες, τα αγγουράκια, τα κολοκυθάκια, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες. Ήταν φτωχοί, αλλά δεν τους έλειπε τίποτα. Δεν έκαναν μεγάλη ζωή, δεν πήγαιναν ταξίδια σε εξωτικά μέρη του πλανήτη, δεν ψώνιζαν ακριβά ρούχα, στολίδια και καλλυντικά και αυτοκίνητα, ούτε ηλεκτρικές συσκευές με τη σέσουλα. Δεν είχαν πολλά, είχαν όμως τα απαραίτητα για να ζουν αξιοπρεπώς. Ήταν αυτάρκεις.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει πως οι παλιές εποχές ήταν ένας παράδεισος. Υπήρχε φτώχεια, αλλά δεν υπήρχε εξαθλίωση. Τουλάχιστον σε πολλούς αγροτικούς πληθυσμούς της ηπειρωτικής χώρας. Όσο για τα νησιά, τρώγαμε χταποδάκι λιαστό στα κάρβουνα, ψαράκι σε μικρές ψαροταβέρνες μαζί με κρασί και δεν θέλαμε τίποτε άλλο για να νιώθουμε ευτυχισμένοι.

Τώρα κλαίμε και θρηνούμε για τα μνημόνια. Διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις για τις περικοπές. Ένα πενηντάρικο από δω, ένα κατοστάρικο από κει ή και παραπάνω  σε μισθωτούς και συνταξιούχους, έσοδα μηδέν για τους ανέργους που βρέθηκαν ξαφνικά στο δρόμο.

Μας είπαν κάποτε ότι πρέπει να αποκτήσουμε μισθούς Βουλγαρίας. Εντάξει κύριε, βάλε μας μισθούς Βουλγαρίας. Όμως στη Βουλγαρία, με 6 ευρώ γεμίζεις το ρεζερβουάρ σου βενζίνη, εξ ού και οι βορειοελλαδίτες μπαινοβγαίνουν στην γείτονα για να βάλουν φτηνή βενζίνη,  για να πάνε σε φτηνούς γιατρούς και να ψωνίσουν φτηνά προϊόντα.

Δεν είδα τα τελευταία χρόνια της κρίσης να γίνεται καμία διαδήλωση για την ακρίβεια. Τόσο κοντόφθαλμοι είμαστε που δεν ξέρουμε ούτε αριθμητική να κάνουμε. Μας έχουνε ταράξει στους φόρους, ο ιδιωτικός τομέας, ιδιαίτερα οι μικρές επιχειρήσεις έχουν ξεπατωθεί, η κερδοσκοπία πάει σύννεφο, οι έμποροι ανεξέλεγκτοι κοπανάνε τις τιμές-γιατί ποιος θα κάτσει να κάνει λογαριασμούς τι προκύπτει από την αύξηση του ΦΠΑ ή του πετρελαίου…

Και σε λίγα χρόνια θα τρώμε λαχανίδες καθώς η αγροτική παραγωγή φθίνει ολοένα, σε ολόκληρο τον κόσμο. Και ειδικά στην Ελλάδα όπου θα μπορούσαν τα τρόφιμα και τα αγροτικά προϊόντα μας να είναι πρώτα στον κόσμο, να είναι η «βαριά μας βιομηχανία», έχουμε επιλέξει τη «βαριά βιομηχανία» του καιροσκοπικού κλάδου του τουρισμού…

Τώρα λέει θα ακριβύνουν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια λόγω της αύξησης της τιμής του πετρελαίου. Δεν είδαμε όμως να φτηναίνουν τα εισιτήρια όταν πέφτει η τιμή του πετρελαίου. Οπότε, πάει και το λεγόμενο «μεταφορικό ισοδύναμο», γίνεται καπνός.

Βγαίνεις να πιείς ένα ουζάκι, να φας ένα μεζέ, και σου έρχεται ένα δεκαπεντάρι-εικοσάρι το άτομο για δυο μπουκιές, ένα κεφτεδάκι, δυο κομμάτια ντομάτα, και άλλα δυο σκληρό τυρί, αντί του παλιού μεζέ με τη σαρδέλα, τη ρέγκα, τη λακέρδα, τη ντομάτα, το κεφαλίσιο ή το κασέρι, και το αγγουράκι τουρσί. Ή σου φέρνουν μια τερατώδη πιατέλα-ποικιλία- με το βουνό από πλαστικές τηγανητές πατάτες και κάνεις την ανασκαφή σου για να βρεις δυο φτερούγες από κοτόπουλο και πέντε κομμάτια λουκάνικο…

Ζούμε στης ακρίβειας τον καιρό. Και της ανεργίας και της ανέχειας. Και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι την καινούργια φτώχεια που μας πολιορκεί κι εξακολουθούμε να διαμαρτυρόμαστε επειδή μειώθηκαν αυτά που μπαίνουν στην τσέπη μας, αλλά δεν μιλάει κανένας γι αυτά που βγαίνουν. Ο λαός αγωνίζεται για τις περικοπές αλλά δεν βλέπω να κουνιέται φύλλο για την ακρίβεια…